Blog

Κάθε ξημέρωμα που σχολάω με περιμένουν στην αυλή. Στριφογυρίζουν γύρω από τα πόδια μου και γουργουρίζουν. Έρχονται πολλές κατά καιρούς

Βρέθηκαν κατά τύχη στα χέρια μου, δύο εισιτήρια για ένα αγώνα ποδοσφαίρου. Το ονομάζω τύχη, μιας και τα κέρδισα σε

Γύρισα σπίτι στις εννιά το βράδυ. Είχα μια δύσκολη μέρα. Επαγγελματικά ραντεβού, σκέψεις και προβληματισμοί. Η ψυχολογία μου είχε κλονιστεί.

Δεν έχω επαφές με τους γείτονες μου. Πόσο μάλλον με αυτούς που κατοικούν στην ίδια πολυκατοικία με εμένα. Όταν συναντώ

Στην αρχή, ήταν με τον Βασίλη. Ύστερα ήταν με εμένα. Και μετά από εμένα τα έφτιαξε με τον Λευτέρη… Το

Όλοι παίρνουμε μέρος σ’ αυτόν τον αγώνα! Κι εγώ, κι εσύ, και ο εφοπλιστής από τη βίλα του, και ο

Πρόσφατα, έγραψα σε ένα καινούριο κοινωνικό μέσο δικτύωσης που άνοιξε τις διαδικτυακές του πύλες στο ελληνικό κοινό, το εξής: “Ζούμε

Στον Κορυδαλλό, στην οδό Ταξιαρχών 67, υπάρχει ένα βιβλιοπωλείο το οποίο όλοι εμείς, οι μεγαλωμένοι από αυτήν την πλευρά της

Δέντρα στολισμένα σε σπίτια γιορτινά Καμένα λαμπάκια διάσπαρτα να στέκουν σαν ήρωες ξεχασμένοι που έπεσαν στη μάχη… -Δαμιανός Λαουνάρος

Οι σχέσεις των ανθρώπων με τα θεάματα και τις τέχνες περασμένων εποχών πάντα κρύβουν μέσα τους δόσεις γλυκιάς νοσταλγίας. Αναπολούμε

There are days that I feel sick
I feel wanna scream
react
set everything on fire

Ένα κέρμα η ύπαρξή μας

με δύο όψεις

για πάντα αλληλένδετες

αιώνια αλληλεξαρτώμενες…